Innocenty Maria Bocheński właśc. Józef (1902–1995) – duchowny rzymskokatolicki (dominikanin), logik, sowietolog; uczestnik wojny polsko-bolszewickiej (1920), profesor Angellicum (1934–1940), publicysta „Buntu Młodych” i „Polityki” (od 1935), uczestnik kampanii wrześniowej (1939), kapelan 2 Korpusu Polskiego (1943–1945), na emigracji politycznej (od 1945), profesor Universität Freiburg (od 1945, rektor 1963–1966), publicysta „Kultury” (od 1950), założyciel Osteuropa-Institut (1957, dyrektor 1957–1972); autor m.in. syntez Europäische Philosophie der Gegenwart (1947), Wege zum philosophischen Denken. Einführung in die Grundbegriffe (1960), studium Sto zabobonów. Krótki filozoficzny słownik zabobonów (1987) oraz pa-miętników Wspomnienia (1994).
Józef Czapski (1896–1993) – artysta malarz, eseista, mjr WP; uczestnik wojny polsko-bolszewickiej (1920), członek grupy twórców Komitet Paryski (od 1923), współpracownik m.in. „Głosu Plastyków” (od 1931) i „Wiadomości Literackich” (od 1934), uczestnik kampanii wrześniowej (1939), jeniec sowiecki (1939–1941), w PSZ w ZSSR (1941–1942, szef Biura Propagandy i Informacji 1942), Armii Polskiej na Wschodzie (1942–1943, szef Wydziału Kultury i Prasy) i 2 Korpusie Polskim (1943–1947, szef Wydziału Kultury i Prasy 1943–1944, a następnie Placówki w Paryżu od 1944), na emigracji politycznej (od 1945), jeden z najbliższych współpracowników Instytutu Literackiego w Rzymie / Paryżu (od 1946), publicysta m.in. „Orła Białego” (1941–1945) i „Kultury” (od 1947); autor m.in. pa-miętników Wspomnienia starobielskie (1945), Na nieludzkiej ziemi (1949) oraz zbiorów studiów i szkiców Oko (1960), Tumult i widma (1981), Patrząc (1983), Swoboda tajemna (1989); jego korespondencję z Jerzym Giedroyciem wydał Rafał Habielski – Listy 1943–1948 (2023), Listy 1949–1951 (2025).
Józef Łobodowski (1909–1988) – poeta, prozaik, eseista; redaktor m.in. „Dźwigarów” (1934–1935) i „Wołynia” (1938), współpracownik 254 Noty biograficzne autorów tekstów „Skamandra” (1935–1936 i 1938–1939), „Biuletynu Polsko-Ukraińskiego” (1937–1938) i „Drogi” (1938–1939), uczestnik kampanii wrześniowej (1939), na emigracji politycznej (od 1939), więzień hiszpański (1941–1943), redaktor sekcji polskiej Radio Nacional de España (1949–1975), publicysta m.in. „Wiadomości” (od 1946), „Kultury” (od 1948), „Orła Białego” (od 1956) i „Tygodnia Polskiego” (od 1959), autor m.in. tomów poezji O czerwonej krwi (1931), Złota Hramota (1954), Pieśń o Ukrainie (1958) oraz powieści Komysze (1955), W stanicy (1956), Droga powrotna (1959); jego korespondencję z Jerzym Giedroyciem wydała Bogumiła Berdychowska – Listy 1947–1978 (2022).
Józef Z. Majewski (1928–2020) – duchowny rzymskokatolicki (kapucyn); deportowany do ZSSR (1940–1941), ewakuowany na Bliski Wschód, a następnie do Afryki (1942–1945), na emigracji politycznej (od 1945), duszpasterz w USA (od 1964, m.in. proboszcz parafii pw. św. Józefa w New Brunswick – New York); autor trzech listów opublikowanych na łamach „Kultury” (1952–1953).
Juliusz Mieroszewski ps. Londyńczyk (1906–1976) – myśliciel polityczny, publicysta, tłumacz; redaktor „Ilustrowanego Kuriera Codziennego” (1936–1939), w Samodzielnej Brygadzie Strzelców Karpackich (1941–1942), Armii Polskiej na Wschodzie (1942–1943, redaktor „Ku Wolnej Polsce” 1943) i 2 Korpusie Polskim (1943–1947, redaktor „Parady” 1943–1946), na emigracji politycznej (od 1945), współpracownik m.in. „Orła Białego” (od 1943) i „Wiadomości” (od 1949), publicysta i współtwórca linii politycznej „Kultury” (od 1949), a także jej korespondent w Londynie (od 1950); autor m.in. zbiorów studiów Ewolucjonizm (1964), Polityczne neurozy (1967), Model i praktyka (1970), Materiały do refleksji i zadumy (1976); wybory jego korespondencji z Jerzym Giedroyciem wydał Krzysztof Pomian – Listy 1949–1956 (1999) oraz Rafał Habielski Listy 1957–1975 (2016).
Jerzy Stempowski ps. Paweł Hostowiec (1894–1969) – eseista, tłumacz. Uczestnik wojny polsko-bolszewickiej (1920), korespondent Polskiej Agencji Telegraficznej w Berlinie (1924–1926), urzędnik w Prezydium Rady Ministrów (1926–1929), publicysta m.in. „Naszego Przeglądu” (1925), „Wiadomości Literackich” (1929–1939) i „Sceny Polskiej” (1937–1938), wykładowca Państwowego Instytutu Sztuki Noty biograficzne autorów tekstów 255 Teatralnej (1935–1939), na emigracji politycznej (od 1939), współpracownik Instytutu Literackiego w Rzymie / Paryżu (od 1946) i Radia Wolna Europa (1961–1968), publicysta „Wiadomości” (od 1946) i „Kultury” (od 1948); autor m.in. zbiorów szkiców i studiów Pan Jowialski i jego spadkobiercy (1931), Dziennik z podróży do Austrii i Niemiec (1946), La terre bernoise (1954), Eseje dla Kasandry (1961), Od Berdyczowa do Rzymu (1971); wybór jego korespondencji z Jerzym Giedroyciem wydał Andrzej S. Kowalczyk – Listy 1946–1969 (1998).
Ryszard Wraga wcześn. Jerzy Niezbrzycki (1902–1968) – kpt. WP, publicysta; w POW / KN-3 POW (1917/1918–1921), w WP (od 1921, m.in. kierownik Referatu „Wschód” Oddziału II SG WP 1931– 1939), w PSZ na Zachodzie (1940–1947), na emigracji politycznej (od 1945), współpracownik Instytutu Literackiego w Rzymie / Paryżu (1947–1951), publicysta „Kultury” (1948–1951), konsultant ds. sowieckich Ministère des Affaires étrangères (1949–1958), konsultant Library of Congress (1959–1963), pracownik naukowy Hoover Institution on War, Revolution and Peace (od 1963); autor m.in. monografii Polesie. Opis wojskowo-geograficzny i studjum terenu (1930) oraz analiz Sowiety grożą Europie (1935), O rewolucji (1945), Ustrój sowiecki (marksizm a stalinizm, komunizm a sowietyzacja) (1945).
Stanisław Zarzewski właśc. Lauterbach-Zarzewski (1896–1971) – edytor, publicysta; urzędnik łódzkiego oddziału Banku Handlowego (przed 1933), sekretarz zarządu Towarzystwa Polityki Gospodarczej Włókiennictwa Polskiego (1933–1934), wydawca i redaktor naczelny „Polityki Gospodarczej” (1935–1939), deportowany do ZSSR (1939–1941), w PSZ w ZSSR (1941–1942), Armii Polskiej na Wschodzie (1942–1943) i 2 Korpusie Polskim (1943–1947), na emigracji politycznej (od 1945), publicysta „Kultury” (od 1953), redaktor naczelny „Polish Affairs and Problems of Central & Eastern Europe” (1969–1971; autor m.in. Finansowanie przez Skarb życia prywatno-gospodarczego (1933), Czasy nadziei. Działalność oświatowo-polityczna w JWSW (1972).
