Wspólne dziedzictwo polsko-saskie. Polonica w zbiorach rysunków architektonicznych z XVIII w. w Dreźnie

praca zbiorowa

SKU: Brak danych Kategoria: Bez kategorii Tagi: 18th-century architecture, 18th-century art, architectural archives, architectural collections, architectural drawings, architectural heritage, architectural heritage preservation, architectural history, architectural patronage, architectural plans, architektura, archival collections, Augustus II the Strong, Augustus III of Poland, Baroque architecture, Baroque art, catalogue raisonné, court architecture, cultural heritage, Dresden, Drezno, dziedzictwo kulturowe, European architectural history, historia architektury, history of architecture, museum collections, Polish-German relations, Polish-Lithuanian Commonwealth, Polish-Saxon heritage, Polish-Saxon relations, Polonica, polska historia, polsko-saskie dziedzictwo, relacje polsko-niemieckie, royal architecture, royal patronage, royal residences, rysunki architektoniczne, saksońska historia, Saxony, sztuka baroku, Warsaw, Wettin dynasty, XVIII wiek, zabytki, zbiory archiwalne, zbiory muzealne

Monumentalna publikacja gromadząca około 1100 rysunków wydobytych z drezdeńskich archiwów, przedstawiających plany i projekty obiektów architektonicznych wznoszonych lub planowanych za panowania Augusta II i III na ziemiach polskich. Dwa z trzech tomów składają się na katalog rysunków wzbogacony obszernym, merytorycznym komentarzem, zawierającym szczegółowe omówienie planów i realizacji. Ostatni z tomów gromadzi eseje, które poprzez architektoniczne opowieści przybliżają realia czasów saskich wraz z przepychem i ambicjami epoki.

Wartość zgromadzonych w zbiorze rysunków jest tym większa, że wiele z prezentowanych na nich obiektów zostało bezpowrotnie utraconych na skutek przebudowy lub zniszczeń.

Publikacja pełni ważną rolę w upamiętnieniu materialnego dziedzictwa XVIII wieku. Wysoki poziom naukowego opracowania oraz przepiękna i pieczołowicie przygotowana strona wizualna czynią z niej książkę istotną w szerszym kontekście badań nad architekturą europejską.

Autorzy: Paweł Migasiewicz, Jakub Sito, Monika Wyszomirska, Anna-Victoria Bognár, Piotr Ługowski, Hanna Osiecka-Samsonowicz
Redakcja naukowa: Paweł Migasiewicz, Jakub Sito
Korekta i indeksy: Jolanta Różalska
Projekt graficzny i skład: Piotr Berezowski
Współwydawcy: Instytut Sztuki PAN, Zamek Królewski w Warszawie – Muzeum, Pałac Saski sp. z o.o.
Seria naukowa: Studia i Materiały
Rok wydania: 2025
Liczba stron: 1531 (t. I–III)
Oprawa: twarda z pudłem introligatorskim
Wymiar: 245x310 mm
Druk: Dimograf Sp. z o.o.
ISBN: 978-83-68405-07-1

Paweł Migasiewicz – absolwent Instytutu Historii Sztuki Uniwersytetu Warszawskiego, w którym w 2010 r. obronił rozprawę doktorską Stanisław Wolnowicz (ok. 1670-1738). Rzeźbiarz baroku w Polsce napisaną pod kierunkiem prof. Mariusza Karpowicza, wyróżnioną nagrodą Prezesa Rady Ministrów oraz nagrodą im. ks. prof. Szczęsnego Dettloffa przyznaną przez Stowarzyszenie Historyków Sztuki. Następnie odbył studia postdoktorskie w École Pratique des Hautes Études w Paryżu. Od 2015 r. pracownik naukowy Instytutu Sztuki PAN, w którym w 2023 r. uzyskał stopień doktora habilitowanego na podstawie książki Laudatissimus Phidias noster. Rzeźbiarz Johann Riedel SJ (1654–1736) między czeską tradycją cechową a francuską sztuką akademicką. Specjalizuje się w historii rzeźby i architektury nowożytnej. Jego badania obejmują szczególnie relacje artystyczne między Francją a Europą Środkową. Jest autorem książek i kilkudziesięciu artykułów oraz redaktorem naukowym kilku opracowań zbiorowych. Organizator lub współorganizator konferencji naukowych (krajowych i zagranicznych). Prowadzi działalność dydaktyczną w ramach Studium Podyplomowego IS PAN.

Jakub Sito – historyk sztuki, absolwent Uniwersytetu Warszawskiego. Od 1987 zatrudniony w Instytucie Sztuki PAN, obecnie na stanowisku profesora. W 2014 uzyskał stopień doktora habilitowanego na podstawie książki Wielkie warsztaty rzeźbiarskie Warszawy doby saskiej "Modele kariery – formacja artystyczna – organizacja produkcji" (Warszawa 2013), zaś w 2026 r tytuł profesora z rak prezydenta RP Karola Nawrockiego. Opublikował ponadto blisko 170 artykułów naukowych i książek poświęconych rzeźbie i architekturze XVII‒XVIII w. Publikacje naukowe przygotowywał w oparciu o szereg zagranicznych stypendiów badawczych, m.in. Deutscher Akademischer Austauschdienst (Niemcy), Fundacji z Brzezia Lanckorońskich (Rzym, Wiedeń) oraz The Robert Anderson Research Charitable Trust (Londyn). Zajmuje się działalnością ekspercką w zakresie architektury i rzeźby nowożytnej, uczestniczy w komisjach konserwatorskich przy warszawskich i mazowieckich obiektach zabytkowych. Laureat nagrody im. ks. prof. Szczęsnego Detloffa, przyznanej przez Stowarzyszenie Historyków Sztuki, nagrody im. Jerzego Łozińskiego, także przyznanej przez Stowarzyszenie Historyków Sztuki oraz nagrody im. Hanny Szwankowskiej, przyznanej przez Polskie Towarzystwo Historyczne i Bibliotekę Publiczną m.st. Warszawy. Odznaczony złotym medalem „Zasłużony dla Nauki Polskiej. Sapientia et Veritas”.

Zapoznaj się z fragmentem publikacji

Zachęcamy także do zapoznawania się z fragmentami rozdziałów na portalu HistMag.org

Relacja ze spotkania autorskiego dostępna jest na naszej stronie internetowej.

Zachęcamy do zapoznania się z recenzją publikacji na portalu HistMag.org.

Publikacja otrzymała nagrodę Rektora Uniwersytetu Warszawskiego ACADEMIA 2026 dla najlepszej publikacji akademickiej w dziedzinie nauk społecznych i humanistycznych, wyróżnienie specjalne w konkursie TECHNICUS 2026 oraz Nagrodę KLIO (III stopnia w kategorii wydawniczej) za wybitny wkład w popularyzację historii.