„Szczęśliwe nieba krajów włoskich!” Freskant Michelangelo Palloni w Wielkim Księstwie Litewskim

Anna Sylwia Czyż – profesor nauk humanistycznych, kierowniczka Katedry Sztuki Dawnej w Instytucie Historii Sztuki Uniwersytetu Kardynała Stefana Wyszyńskiego w Warszawie, od 2022 r. prezeska Stowarzyszenia Historyków Sztuki. Jej zainteresowania badawcze obejmują sztukę Wielkiego Księstwa Litewskiego. Zajmuje się architekturą barokową (sakralną i świecką) w szerokim kontekście kultury słowa i obrazu w powiązaniu z dziejami Rzeczypospolitej Obojga Narodów. Znaczna część jej dorobku dotyczy działalności fundacyjnej rodu Paców, obecności artystów włoskich w Wielkim Księstwie Litewskim oraz architektury Wilna, zwłaszcza pałaców i kościołów „rodziny św. Augustyna”. Interesuje się także historią i sztuką cmentarzy w XIX w. i prowadzi inwentaryzację nekropolii na Ukrainie i w Wilnie. Zajmuje się również dokumentacją tzw. katedr polskich w USA. Jest autorką trzech książek – monografii oraz licznych artykułów i rozdziałów, publikowanych także w językach angielskim, niemieckim i litewskim. Współpracuje z Vytauto Didžiojo universitetas.

Piotr Jamski – historyk sztuki, doktor. Specjalizuje się w sztuce europejskiej XVII wieku, ze szczególnym uwzględnieniem relacji włosko-polskich w architekturze i rzeźbie tego okresu. Jego zainteresowania badawcze i dokumentacyjne obejmują również dziedzictwo kulturowe wschodnich terytoriów dawnej Rzeczypospolitej Obojga Narodów, a także historię dokumentacji dziedzictwa materialnego i historię ochrony zabytków w Polsce. Prowadzi badania nad „kulturą dzwonów” i dziedzictwem kampanologicznym. Od kilkudziesięciu lat wykonuje fotografie dokumentacyjne obiektów dziedzictwa kulturowego w tym polskiego dziedzictwa kulturowego na ziemiach wschodnich dawnej Rzeczypospolitej a także funkcjonowania polskiej diaspory w Europie i Azji. Pracownik IS PAN, stały współpracownik wielu ośrodków badawczych i wydawniczych oraz współorganizator Instytutu Polskiego Dziedzictwa Kulturowego za Granicą oraz autor jego skróconej nazwy "Instytut Polonika”